محمد ابراهيم آيتى
9
تاريخ پيامبر اسلام ( فارسي )
اكرم در جنگ با اهل ردّه همراه مسلمين بود تا از كار « طليحه » فارغ شدند و آنگاه با پسرش « عمرو بن طفيل » رهسپار « يمامه » گشت و در جنگ يمامه به شهادت رسيد [ 1 ] . قبيلهء « دوس » بتى ديگر به نام « ذو الشّرى » كه ابن اسحاق آن را ذكر كرده است داشت [ 2 ] . قبيلهء « قريش » بتهائى از جمله « هبل » كه در ميان كعبه بود ، « إساف » كه بر ركنى از أركان كعبه كه مبدأ طواف بود ، « نائله » بر ركنى ديگر كه طواف بدان ختم مىشد ، « مجاور الريح » بر كوه صفا و « مطعم الطير » بر كوه مروه داشتند . قريش و « بنى كنانه » را بتى بود به نام « عزّى » كه خادمان آن طايفهء « بنى شيبان » از قبيلهء « سليم » و از همپيمانان « بنى هاشم » بودند . قبيلهء ثقيف را در شهر طائف بتى بود به نام « لات » كه خادمان و دربانان آن ، طايفهء « بنى معتّب » از قبيلهء ثقيف بودند . دو قبيلهء « أوس » و « خزرج » و ديگر مردم بتپرست « يثرب » در ساحل دريا در ناحيهء « مشلّل » و سرزمين « قديد » بتى به نام « مناة » داشتند . نام اين سه بت هم در قرآن مجيد آمده است [ 3 ] . قبيلههاى « دوس » و « خشعم » و « بجيله » و ديگر ساكنان سرزمين « تباله » را بتى به نام « ذو الخلصه » بود . قبيلهء « طيّئ » و ديگر اهالى دو كوه طيّئ ، يعنى « أجأ » و « سلمى » بتى به نام « فلس » داشتند [ 4 ] . ابن هشام روايت مىكند كه رسول اكرم ، علىّ بن أبى طالب را براى ويران ساختن اين بتخانه فرستاد و « على » در آنجا دو شمشير به نام « رسوب » و « مخذم » به دست آورد كه رسول اكرم هر دو را به وى بخشيد [ 5 ] .
--> [ 1 ] - ر . ك . به : سيرة النبى ج 1 ص 80 تا 85 چاپ مصر مصطفى البابى سال 1355 ه . [ 2 ] - به قول كلبى بت بنى حارث بن يشكر بن مبشّر از قبيلهء « أزد » « ذو الشّرى » نام داشت ( الاصنام ص 37 ) . [ 3 ] - سوره نجم ، آيه 19 - 20 . [ 4 ] - بر اوزان فلس و قفل و عنق و حبر ، ضبط شده است . [ 5 ] - ر . ك : سيره ج 1 ، ص 87 .